Er zijn veel onderwerpen waarbij de input van ingenieurs bijdraagt aan het inhoudelijke debat. In deze column onderzoeken we een maatschappelijk vraagstuk waarbij het ingenieursperspectief wordt belicht door diverse gastschrijvers. De komende maanden gaan we met het thema “veiligheid omtrent terrorisme” aan de slag. Een zeer actueel thema, zeker naar aanleiding van de aanslagen in Parijs en Brussel, waardoor veel mensen zich steeds meer zorgen maken over onze veiligheid. Maar hoe kun je nu als ingenieur bijdragen aan veiligheid omtrent terrorisme?

Gastschrijver Marjolein de Wit-Blok

Marjolein de Wit-Blok (1972) studeerde Werktuigbouwkunde aan de TH Rijswijk en startte na vier jaar bij een tweetal bedrijven te hebben gewerkt  haar eigen tekstbureau voor de technische vakpers en dito bedrijven. Centraal in de teksten blijft de werktuigbouwkunde, maar uiteraard is de focus de afgelopen vijftien jaar verbreed naar alle aangrenzende vak- en aandachtgebieden - zoals onderhoud, duurzaamheid, elektrotechniek, installatietechniek, veiligheid etc. - en méér. Grootste hobby - naast gezin en techniek - is optreden als sopraansoliste en hardlopen in de natuur.

 

Column: De ingenieur en de moord op onze veiligheid

Een land beschermen tegen terrorisme en criminaliteit door technische oplossingen in te zetten is vooral mensenwerk. Ten eerste zijn de systemen bedoeld om ongewenst menselijk handelen vroegtijdig te detecteren en te voorkomen. Ingenieurs die veiligheidsoplossingen ontwikkelen móeten daarom wel samenwerken met mensen uit andere beroepsgroepen. Eenvoudig om te weten te komen wat de beweegredenen van terroristen en criminelen zijn, hoe zij zich uiterlijk gedragen en welke middelen deze mensen gebruiken om onze veiligheid op losse schroeven te zetten. In een samenwerking met deze specialisten moeten zij vervolgens de vertaalslag maken naar een goede probleemdefinitie op basis waarvan een technische oplossing is te ontwikkelen.

De noodzaak om met andere disciplines samen te werken om uiteindelijk tot een praktisch werkbare oplossing te komen is één van de aspecten die het vak van ingenieur zo mooi en divers maakt. Ik vind het dan ook goed om te zien dat dit thema door de technische opleidingen veel meer wordt opgepakt dan in de tijd dat ik (in de jaren ’90) mijn opleiding volgde. Een interview onlangs met de winnares van de publieksprijs van de Prins Friso Ingenieursprijs, bevestigde dit voor mij op alle fronten. Zij is zich ervan bewust dat de technische oplossing onderdeel is van een lange keten richting de eindgebruiker en dat er meer factoren meespelen dan alleen een optimale technische werking van het eindresultaat.

Ik heb er dus alle vertrouwen in dat de ingenieur van nu in staat is een bijdrage te leveren aan de (inter)nationale veiligheid. Daarbij zie ik persoonlijk onder meer mogelijkheden in de combinatie van vision en big data. De ontwikkelingen op het vlak van vision in de industrie gaan snel dus ik neem aan dat ook toepassingen op andere terreinen zich in een rap tempo aandienen. Oplossingen die mogelijke terroristen op basis van uiterlijke (gedrags)kenmerken haarfijn kunnen selecteren uit de grote massa.

Wat denk jij? Houden ingenieurs genoeg rekening met de wereld om zich heen of zijn ze voornamelijk bezig met de beste technische oplossing te bedenken? Is er een verschil in benadering van de omgeving in het vakgebied nu vergeleken met vroegere tijden? Waar denk jij dat de ontwikkelingen op het gebied van terrorismebestrijding heen gaan?

Laat ons weten hoe je hierover denkt en laat je commentaar hieronder achter: